Ömürlerinin büyük bölümünü Kolay Mahallesi'nde geçirdiler. 1 asırlık, 2 ömre sığan, yokluk içeresinde geride bıraktığımız senelerde yaşanan sıkıntılara karşın birbirlerinden hiç vazgeçmemişler. Yaşam tamlarken o seneleri biz torunlarına hep anlatırlardı. Dile kolay; 2 Dünya Savaşı gördüler. Onların zamanlarında köylerde elektrik yoktu. Sabah ezanı ile uyanıyorlar, gündüz tarlada, gece olunca da gaz lambası ışığında, ip başına ücret alarak tütün diziyorlardı. Zor günler geçirmişler. Şehir merkezine ulaşmak amacıyla at arabası ile saatlerce yol katetmeleri gerekiyordu. Daha sonra biri annem İclal Yayla olmak üzere dedemin 3 çocuğu oldu. Onlar da olmak üzere dedemin 3 çocuğu oldu.